Mister Jack's blog

Ja ik weet het, u heeft er lang op moeten wachten.
Honderden mailtjes heb ik er over ontvangen, nog meer telefoontjes. Dagelijks werd ik staande gehouden.
Een klein tentenkamp ontstond er voor mijn deur.
Maar die is op last van de buurt ontruimd.
Ik was nog niet thuis of de deurbel ging, en allemaal met de zelfde vraag.
“Wanneer gaat het beginnen Meester Jack?
‘En waar kunnen wij ons inschrijven?
Nou, ik kan u vertellen dat het bijna zover is.
De appelboompjes zijn goed terecht gekomen, de klimop is verwijdert, en de fundering is gelegd.
Het wachten is nu op de eerste zwoele avond, en dan kan de workshop, Dronken met Kannonen vrij Metselen beginnen.
Inschrijven; Kan simpel weg door middel van een reactie.
Spelregels; We beginnen pas als het donker word.
Men mag pas beginnen als er minimaal 2 kannonen genuttigd zijn. Brillen en lenzen dienen worden uit/afgedaan.
Waterpassen, schietloden en rechthoudlijntjes zijn ten strengste verboden.
De cursusleider, ik dus, zal geen tips geven
Dit alles om een zo optimaal afgrijselijk, krom en scheef, afzichtelijk, incorrect muurtje te krijgen.
Zeg maar een ruïne muur in de trant van 300vc.
Want daar houd ik van.
Dit alles zal plaats vinden met een prettig kampvuurtje.
Kannonen zullen ruimschoots aanwezig zijn.
Voor die gene die geen bier drinken, zal ik slibowitz in huis halen, maar de voorkeur gaat uit naar kannonenzuipers.
En om het geheel nog onaangenamer te maken, zal ik tijdens de workshop op mijn gitaar spelen.
Van die leuke psychedelische muziek waar iedereen te wouw en phoe hee van word.
Kosten worden achteraf berekend bij elke recht liggende steen.
Het word dus een avond om nooit meer te vergeten.
Zeker niet voor mij, want ik mag de rest van mijn leven tegen die muur aankijken.
Houd dus goed het zwoelteavonden journaal in de gaten, want voor je het weet ben je te laat.
En zeg nou zelf, wie wil hier nou niet bij zijn.

Toevallig zag ik een stukje Boer zoekt Vrouw en stopte acuut met zappen. Wat een leuke meid die Yvonne.
En wat een koddige boeren, die krijgen vast wagonladingen fan mail van desperate housewives die hun chipsvretendeaandeklootkrabbendesaaiekerels willen ontvluchten..
Lekker een frisse start maken met een spruitluchtje.
Ik zuchtte een klein weemoed zuchtje.
Zou ik ook eens moeten doen, dacht ik bij mezelf.
Een nieuwe start, een nieuwe vriendin, vers bloed.
Maar hoe pak je zoiets aan? Van datingbureau’s hoor je niet veel goeds. Je spreekt af met een leuke meid van veertig.
En plotseling zit je met een oma die last van de wet Newton heeft, zeer ongemakkelijk aan een tafeltje een advocaatje te nuttigen.
Gewoon face to face op iemand aflopen ben ik veel te verlegen voor. Een blind date vind ik ook weer zoiets, ben zelf al half blind, en anderhalf is best gehandicapt.
Heb ooit is aan vrienden gevraagd of ze niet iemand wisten.
Nou dat heb ik geweten, zij is na twee weken afgevoerd met zo’n jasje met lange mouwen. En ik ben sindsdien aan de drank geslagen. Niet voor herhaling vatbaar dus.
Maar wat dan? Hoe dan?
Zelf een advertentie plaatsen?
Hallo, ik ben Jack en heb best een grote bek.
Interesses: Ja ben wel geïnteresseerd.
Hobby’s: Ja heb hobby’s.
Lengte: Vrij lang.
Werk: Niet bij mooi weer.
Roker: Zooooooooooo uhg.
Drinker: Zoooooooooooooooo hik.
Opleiding: Ik heb de sportschool afgemaakt.
Houd van: Ja uhh, mezelf.
Wat zoekt u?
Nou, een vrouw tussen de 25 en 35, hoogopgeleid,
zeer knap en sexy, meegaand en niet veel eisend.
Niet te dik, niet te mager. Gek op koken.
Eigen huis en auto, geen kinderen.
Beetje geld zo leuk zijn, is geen issue.
Geen vragend, maar luisteren type.
Geen nemer, maar een gever.
En zo geil als keukenzeil.
Kortom, een doorsnee vrouw.

Pffff, als ik er zo over nadenk, is het misschien beter om boer te worden en Yvonne even te raadplegen.
Of gewoon een hele goeie psychiater te zoeken.

Lieve Trix.

Ik weet dat je druk ben met allerlei tulpentruttige verplichtingen in landsbelang, die je liever aan Wim-Lex had overgelaten.
Maar, zo weten jij en ik dat daar dan weer geen fuck van terecht komt. Maar dit terzijde.
Ik wou je er graag even op wijzen dat, terwijl jij linten aan het door knippen bent in het ganse land, hier het land langzaam maar gestaag naar de kloten aan het gaan is.
Na 10000 gedoog regels weet niemand meer wat wel en niet mag. We hebben ondertussen zoveel ambtenaren, dat we daar ambtenaren voor hebben om de telling van bij te houden.
Dit zijn by the way de ambtenaren die het hardst moeten werken.
Het Haagse zooitje klooit, knoeit,broeit, likt, snoeit en vingert elkaar zo hevig om de hele terringzooi bij elkaar te houden.
Ze zeggen wel eens een onaardig woordje tegen elkander, maar das allemaal schone schijn om in het pluche te kunnen blijven ruften.
Trix, wij moeten het straks misschien wel met Eerlijk Helder Henk doen, hoe diep kan een mens vallen.
Men liegt en bedriegt het ene na het andere beleid aan elkaar, dat vervolgens half of niet uitgevoerd word.
Tenenkrommende compromissen, onuitvoerbare regels.
Het is ondertussen een onacceptabele situatie aan het worden.
Er zit werkelijk geen capabel mens meer in de kamer waar een ieder iets laat vallen wat ontzettend stinkt, maar waar geen vogeltje zingt.
Dus Trix, trek je jurk recht, schop uit die pumps, spuug in je navel en trek je stoutste schoenen aan.
Want er is nu echt werk aan de winkel.
Het is godverdomme jouw land wat dat stelletje mongolen aan het verkloten is.
Het zal je wel ontgaan zijn terwijl je die zuur riekende Verhagen, en Old spice Mark op de thee had laatst.
Maar de gewone burger is het meer dan zat.
En zeg nou zelf, met wie heb je lekkerdere seks gehad? Juist.
Dus haal die zeis uit de schuur, olie je kettingzaag, trek je jarretels strak, en op naar die verachtelijke kamer, en maai er op los.
Want wij pikken het echt niet langer meer.
Zelfs jezus aan het kruis, had het beter als een heleboel mensen nu thuis.
Dus, doe waar wij je rijkelijk voor betalen, en red ons mooie land.
PS. Ik hou nog steeds van je, maar die fruitbomen kan je op je buik schrijven.
Die heb ik aan een veel liever iemand gegeven.

Je Hooghartige onderdaan Sjek. XX

Het leven is leuk, veels te leuk. Ik geniet er met volle teugen van. Ik laaf mij aan de schoonheid der natuur.
De mensen om mij heen, de passie voor muziek.
En niet te vergeten mijn grote hobby, wijn & masturberen.
Het leven is mooi, en ik hobbel er dan ook doorheen als een flamboyante positivo.
Kom bij niet aan met negatief gezeik, gezucht of gekreun.
Het leven is zo zwaaaaarrrrrrrrr. Rot op, grindtegels zijn zwaar, en net zo saai.
Maar met al die vrolijkheid in mij kom je nooit tot gemene stukjes schrijven, of een lekker jank blues nummer.
Daar heb je toch irritatie voor nodig. Zonder irritatie zou het leven best irritant worden.
Dus wat doe ik als ik weer eens gevoed moet worden met irritaties? Juist, we zetten DWDD weer een keer aan.
Ik doe dit gemiddeld 1 keer paar jaar, want het is toch altijd het zelfde geneuzel.
Daar heb je Joost Zwagerman met zijn gezwam.
Het enge marmottenjong Marc Marie, die nog steeds niet aan zijn amandeltjes is geopereerd.
Vieze Chiel met een nieuw plaatje.
Jan Mulder met zijn irritatie top 5, gek genoeg staat hij er zelf nooit in. Terwijl die op mijn lijst elke dag voorkomt.
Natuurlijk komt deenigeredenwaaromikwelopwilderszoustemmen Prem ook nog even zwaar irriteren.
Het geheel word tussendoor even opgeleukt door die strontzak van Nico Dijkshoorn met zijn O zo leuke gedichtjes. Waar ik op de basisschool vroeger een lel met de liniaal en een onvoldoende voor kreeg.
Dit alles word door geenvrouwwilmethemnaarbed Matthijsje aan elkaar geluld.
Ondertussen heb ik de vullingen al uit mijn bek geknarsetand.
Muziek, he he denk ik, ff bijkomen.
Eric Corton doet een nummer, en ik denk. Dit is lekker zeg.
Dit hoort zoo niet in mijn irriteer uurtje. Maar gelukkig komt daar die kut kabouter van Roel v Velzen even genadeloos een nummer van Stevie Nicks verkrachten.
Een van mijn lievelings nummer nog wel. Landslide.
Waar haalt die kleine kut pygmee de euvele moed vandaan.
Ik pleur de tv uit, irritatie is goed, maar het moet niet irritant worden.

Vroeger vergeleek ik de 2e kamer wel eens met een circus of een cabaret voorstelling. Zat ik ff mis zeg.
De enige juiste vergelijking is natuurlijk een dierentuin.
Geen gewone, waar opa’s en oma’s met hun subsidie kleinkind naar toe gaan voor een dagje vermaak.
Nee, deze is gesloten voor publiek. En enkel toegankelijk voor politieke wezels.
In deze dierentuin worden experimenten uitgevoerd op hoog niveau.
Hoe laten we Verhagen de rat vier keer in één uur kontdraaien?
Zullen we Wilders er eens als een hazewindhond met de staart tussen de benen van door laten gaan?
Kunnen we de onwelriekende varaan Koppejan nog lelijker maken dan die al is?
Of zullen we het hele CDA in één keer het zelfde spuitje geven?
Wat voor misselijke grap zullen we met plofkip de Jager uithalen?
Mogen we het offerlam Rutte opzadelen met zo,n wolf als v/d Staaij met zijn keurige scheiding in het SGP kapsel, of gaan we dan te ver?
Kunnen we die, niemandwildrkutlikken chowchow Ferrier niet eens laten stoppen met dat nodeloze gekef?
Het zijn allemaal leuke uitprobeersels wat het Haagse dierenrijk tot een sneu lachwekkend stelletje maakt.
Niet zo gek dat er geen bezoekers komen, en het groten verliezen lijdt.
Wie hier de scepter zwaait?
Tja, in de wandelgangen van het braamstruiksebinnenpad valt de naam van Trix meerdere malen, maar niemand die het echt weet.
Kunnen we er nog iets aan doen?
Misschien wel, maar dan moeten we massaal op de Dierenpartij van Thieme stemmen aankomende verkiezing.
Zodat Marianne met harde hand dit ophokvee collectief kan ruimen.
Juffrouw ooievaar Marianne voor president. Het word er niet beter op, maar slechter kan al niet meer.
Persoonlijk hoop ik meer op een tsunami. In één keer van deze wanstaltige dierentuin verlost zijn waar geen mens heen wil.
Ik zoek het alvast hogerop.

In één van mijn laatste columns schreef ik aan het eind de woorden.
Ik ben best lief.
Maar is dat wel zo? O ja, ik weet wel dat legio mensen denken van, jij lief.
Een klerelijer ben je, met je kapsones en je narcistische gedoe.
Maar die weten ook dat ik daar totaal niet mee zit en de kont mee afveeg.
Maar enige zelfreflexie is misschien wel op zijn plaats.
Ik bedoel, zo lief ben ik misschien wel helemaal niet.
Neem nou mijn gedrag in het verkeer, ik foeter alles en iedereen uit die maar een beetje in de weg rijdt. En dat doe je al heel gauw.
Neem die bloembollen terroristen hier in de buurt, die tergend langzaam, file veroorzakend, voor elke tulp stoppend voor een foto, mij zitten te irriteren.
Ik duw ze op, toeter ze weg, en zeg dingen die je doorgaans niet in de kerk zult leren.
Maar als ik zelf door het heuvellandschap in Limburg rij, ben ik precies zo’n eikel.
Kijk daar eens wat mooi, en heb je dat gezien.
Kruipend over de heuvels, en regelmatig ingehaald door een fietser in de vut.
Hier in de buurt sta ik ook al bekend om mijn Tokkie gedrag.
Wielrenners, dus meer dan één, hebben de nare gewoonte om onder het fietsen de meest onzinnige taal uit te braken. Luidkeels moet hun wielermaatje op de hoogte worden gesteld hoe je het best de biefstuk tussen de wielerbillen en het zadel kunt plaatsen.
Geen kont pijn, en s’avonds een malse hap.
Nou heb ik al geen hoge pet op van deze staatsgevaarlijke randdebielen, maar als ze ook nog eens gaan ouwehoeren, denk ik A, je moet harder fietsen want je hebt lucht over eikel.
En B, waarom moet de hele buurt meegenieten van jullie stomme, niet interessante, en veels te harde geouwehoer.
Ik schreeuw ze dan ook altijd met liefde toe, dat het hier een stilte gebied is.
En iets van mongolen of zo.
Niet netjes, ik weet het, maar ik kan er echt niets aan doen.
Het wachten is dat het volledige peloton een keer afstapt, en mij in elkaar rost.
Als regelmatig bezoeker van concerten zoek ik altijd een plek bij de PA man, om zo het beste geluid te ervaren.
Nou vind ik mezelf heel wat, maar ben eigenlijk gewoon een muzikant van niks.
Maar wie staat er de geluidsman op nietteverstanewijze te vertellen dat hij zit te kloten.
‘Dat hoor je zelf toch ook wel mongool, het klinkt weer helemaal kut, je kan beter in de zoutedroppen gaan stomme eikel.’
Natuurlijk heb ik dan wel gelijk, maar om die knoppenman nou over de zeik te helpen.
Das echt niet lief
Een paar hebben (terecht) het bijltje er bij neer gelegd. Eén is daadwerkelijk in de zoutendrop gegaan. En één kwam heel boos achter mij aan om een mes door me strot te duwen.
En dit zijn maar enkele voorbeelden.
Al die misselijke stukjes die ik zo nodig moet schrijven over dees en geen.
Nee, ik kom zelf al snel tot de conclusie dat ik alles behalve “best lief” ben.
Maar ik heb wel gelijk, dat dan weer wel.

Waarbij ik me dan meteen afvraag, is er ook een kleine jezus dan?
Wat voor vragen zouden er gesteld worden?
Stel, jezus was niet gekruisigd, maar verzopen, wat zou er dan boven de deur hangen?
Of, wat doet jezus boven op de Erasmusbrug?
Waarom kruisigen we Danny en Syb niet beide aan het eind van deze geweldige quiz?
Als jezus niet aan het kruis had gehangen, zou die dan net als vele volgers aan het kruis van kleine jongens hebben gezeten?
Waarom schrijft Misterjack jezus altijd zonder hoofdletter?
Ik had het allemaal kunnen weten als ik niet binnen drie seconden mijn tv had uit gepleurd.
Soms zijn dingen echt teveel.
Zou jezus het hebben goedgekeurd dat Danny en Syb schaamteloos zijn rol hadden overgenomen in de slaapverwekende passion?
Ik schreeuw altijd keihard JEZUSSSS als ik klaarkom.
wat zou jezus hebben geschreeuwd?
O mijn god? Of Misterjack nog is aan toe zeg?
Ik had het allemaal kunnen weten.
Maar het mierzoete gezalfde pisnichterige eo gehalte was zo groot, dat ik moest braken als een valse Jordanees.
En schijten als een scheve kikker uit Friesland.
Het is tijd om te bidden.
Jezus christus verlos mij van dit soort klootmongolen.
Verlos ons van de eo en een ieder die hier aan meewerk.
Spuug op de grond, krap aan uw kruis.
En haal deze teringzooi snel van de buis.
Amen.
En nu snel een liter wijn om alles door te spoelen.

Eindelijk was het dan zo ver, 31 maart dekomkijkinmijnhuisdag. Zo ook bij het huis van mijn buurvrouw wat te koop staat.
Weken heeft ze lopen schrobben, emmers vol chemicaliën door het huis heen gepleurd, want O O wat was het een teringzooi.
Jarenlang deed de herdershond zijn behoefte achter in de tuin, hij moest wel. De luie trut had het te druk met lelijk zijn.
Een plafonnetje werd nog even gauw gewit. Wat bloementjes buiten in de bak voor de gezelligheid.
Alles om de eventuele koper te misleiden van de kwalijke geur die op en rond het huis hangt te verbloemen.
Ik moet eerlijkheidshalve toegeven dat ik in eerste instantie thuis wou blijven om keihard rock muziek te draaien.
Een klein klapje op het drumstel te geven bij elke potentiële koper, en in de tuin een zacht smeulend vuurtje met een walmende ouwe onderbroek van mijn oma er bovenop.
Hopend op een gunstige wind.
Maar hoe groot mijn affectie ook is tegen dat geschifte wijf, ik help mezelf er niet bij als ze de zooi niet kwijt raakt.
Dus met een prop in mijn bek, de handen geboeid heb ik knarsetandend de boel de boel gelaten.
Wie of wat er naast me komt wonen kan toch nooit erger zijn dan deze zeug.
Vuilniszakken vol troep gingen de deur uit. Spuitbussen met alpenwei geurtjes werden leeg gespoten.
En als klap op de vuurpijl was er koffie met oma’s natte cake.
Zelf had ze zichzelf voor de gelegenheid ook eens gedoucht, en iets van kleren aangetrokken waar de kinderen uit de buurt eens niet van schrokken.
Kortom, laat maar komen al die kopers.
Persoonlijk hoop ik natuurlijk op een doof wijf met enorme borsten, die van fikkie stoken en droge witte wijn houdt.
En gek op koken is, maar altijd teveel maakt.
Maar zoveel mazzel heeft niemand in het leven.
Ik heb de telling niet helemaal precies bijgehouden hoeveel potentiële kopers er langs zijn geweest voor een bezichtiging.
Maar na wat gesteggel over en weer, de boel naar boven afgerond, kwamen we tot het eind resultaat van niks.
Niemand, niets nada niemand.
Dus, welke dove rondborstige die van vuur en wijn houdt, en altijd teveel kookt geïnteresseerd is, wil je naast mij komen wonen?
Ik ben best lief.

Ik kan echt veel hebben, ben best rustig van aard. Mij krijg je niet zo gauw van mijn stuk, maar soms dan knapt er wat.
Ik heb dan ook een grenzeloos respect voor presentator Jurgen van het radio 2 programma Cappuccino.
Al jaren begint het programma met een liedje van Bluf, Zaterdag.
Daar komt een zin in voor, ik rook een sigaret, en dan nog een stuk of vier.
Het nummer is nog niet afgelopen of een oud wijf belt op met de mededeling dat je van roken kanker krijgt.
‘ En dan draait u zo’n nummer op de radio. u moest zich schamen.’
Zelf had ze een stem of dat de voltallige motorclub haar van achter had genomen, terwijl een ouwe onderbroek van Joe Cocker in haar bek gepropt zat.
Typisch gevalletje van te vroeg gestopt met roken.
Maar het zonnetje scheen, en ik liet mijn glanzende humeur niet bederven door zo’n ouwe incontinente zeikmuts.
1 sigaret verder belt een boze man over het reclame spotje van Froger met een schoren stem.
Hij impliceerde dit zo, dat het voor kanker patiënten wel heel erg confronterend was.
Hoe dom, hoe mongool, en hoe debiel kan een mens zijn.
Oke, het spotje is kut. Maar heeft geen fuck met kanker te maken.
De sigaret trilde ondertussen in mijn handen.
Waarom leven dit soort mensen? Om mij te frustreren?
Ze zijn aardig op weg.
Er zijn tegenwoordig veel dingen waar je kanker van krijgt, vraagt niemand om, en gun het geen ieder.
Maar van een liedje! Of een fout reclame spotje!!!
Jurgen bleef rustig en beleeft, maar ik wou ondertussen de gemeenste dingen op deze 2 bellers uitvoeren.
Waarschijnlijk waren ze net gestopt met roken, vrienden hadden ze allang niet meer, de kinderen kwamen ook nooit meer langs, en de hond was ook al weggelopen.
Wat blijft er dan over in je miserabele kleine kut leven.
Juist, ff belle om wat aandacht voor jezelf.
Het liefst hadden ze zelf kanker, dan kregen ze tinminste weer wat aandacht, maar zelfs dat hebben ze niet.
Trieste lui waar een pracht van een programma voor gemaakt kan (moet) worden.
Schiet de zeikerd.
Je mag dan live op tv je beklach doen, en als de jury (waar ik in zit) vind dat je gelijk hebt, krijg je bloemen en een kus.
MAAR, zeik je om het zeiken, dan krijg je live een kogel door je kop.
Je kunt je hier niet voor opgeven, wij kiezen jouw.
En de lijst groeit met de minuut.

Best wel hilarisch als je snotkoker Hazes Jr het nummer van zijn ouweheer bloed zweet en tranen schaamteloos hoort zingen. Het kind heeft amper haar op zijn zak, maar waagt zich al aan het levenslied of dat hij doorspekt van het leven is zoals wijlen zijn pa..
Het bloed zal wel van zijn moeder komen, ook zo’n lijkenpikker.
Zweet heeft hij enkel als die per ongeluk in zijn broek heeft geplast.
En tranen van zijn pa, die denkt, had ik mijn zaad maar in de holleboom van ome Gijs gespoten.
Je bloed eigen vader verloochenen voor een paar centen, bah.
Maar het kan erger, veel erger zelfs.
Lijkenpikster Trijntje Oosterhuis spant hier de triomfantelijke kroon.
Michael Jackson heeft zijn laatste adem nog niet uitgeblazen of zij komt al met een eerbetoon cd. Ze was zo begaan met de artiest.
Whitney Houston is nog niet droog uit bad, of daar horen we Trijn alweer. Met Amy het zelfde liedje.
Ik denk verdomt dat ze het nodige voor deze of gene op de plank klaar heeft liggen.
De artiest hoeft alleen nog maar dood te gaan.
Voor haar zelf heeft ze ook een eerbetoon klaar liggen, want stel je voor, ze gaat onverwachts de pijp uit, en er staat geen lijkenpikker op om Trijntje te eren.